Archief voor november, 2009

Mensen lezen geen letters op zich maar het woord als geheel waarbij de volgorde van de letters, met uitzondering van de eerste en laatste letter, niet veel uitmaakt.

Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het niet uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we niet ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.

Elders op Internet

Hoe kan de overheid in dit tijdperk adequaat, strategisch en vooral: online communiceren? Eind 2008 startte de werkgroep Elders op Internet een onderzoek naar het veranderende medialandschap.

Inmiddels is het boekje Ondertussen … online verschenen. Dat boekje is het rapport van het onderzoek. Dat vraagt aandacht voor de strategische overwegingen waar je als professional bij de overheid onder invloed van het internet mee te maken hebt of krijgt.

Met medewerking van cultuursociologisch onderzoeker Carl Rohde (penvoerder van het verschenen rapport) en VROM’s coördinator en adviseur onlinecommunicatie Martijn de Moor (voorzitter van de werkgroep). Dit onder het motto: “You can resist an invading army, you cannot resist an idea which time has come.”

Veertig rijksambtenaren die zich bezighouden met communicatie sloegen aan het lezen: persvoorlichters, woordvoerders, redacteuren, adviseurs en beleidsmedewerkers.

Verdeeld over vier werkgroepen bespraken zij bijna veertig boeken en onderzoeken over ontwikkelingen op of door internet.

Een bijzondere werkmethode. De werkgroep wilde vooral inzicht verkrijgen in het nalopen van trends door de overheid, zonder dat de overheid begrijpt wat men er mee moet. Hyven om het hyven dus. Bloggen om het bloggen. De werkgroep heeft met dit onderzoek geprobeerd naar de ontwikkeling achter de ontwikkeling te kijken.

Doel is dan ook de overheid meer op de digitale snelweg te krijgen, omdat dáár de burgers zitten. We zijn van ‘eenzijdig meedelen’ naar ‘onderling uitwisselen’ gegaan, dankzij internet. Voorbij is de tijd dat de overheid alle overheidsberichten op een vaste plek plaatst en daarmee voldoende heeft geprobeerd de buitenwereld te informeren.

Wil je als ministerie je politieke en sociaal-maatschappelijke ideeën uitdragen, dan moet je je publiek opzoeken. Bijvoorbeeld door te chatten (‘praten’) op websites die over je onderwerp gaan en die veelbezocht zijn.

Duidelijk. Er is een heleboel veranderd met de komst van internet. Iedereen kan zijn mening kwijt, en iedereen kan die overal en nog lange tijd lezen. Hoe kunnen we nu als overheid onze informatie het beste verspreiden via het internet?

Het onderzoek van de werkgroep Elders op Internet biedt handvatten.

Trends in communicatie

• Van massamedia naar massa’s media: iedereen zendt uit.
• Netwerkgeneratie versus televisiegeneratie: de netwerkgeneratie wil interactiviteit, snelheid en netwerken, contact.
• Internetcommunities: mensen staan massaal op sites als Linkedin, My Space, Facebook en Hyves, waar ze zich thuis voelen.
• Van geografische relaties naar relaties op interessegebied: we werken samen in verbanden buiten de traditionele kringen waartoe we behoren. Via internet kunnen we mensen vinden, overal ter wereld, die onze passies of fascinaties delen: we zijn niet langer aangewezen op het toevallig aantreffen van iemand met dezelfde interesse in onze omgeving.
• Ordening folksonomy: we ordenen informatie via social tagging, rankings & ratings, recommendations. Dat wil zeggen: we lezen wat anderen, mensen die we vertrouwen of hoog aanslaan, ons aanbevelen.

Het Schildkliermagazine wordt ingezet als lesmateriaal op de Radboud Zorgacademie bij de cursus endocrinologie voor verpleegkundigen.

Doel is de studenten bekend te maken met een kwalitatief goed patiëntenblad.

De cursus wordt vormgegeven in samenwerking met endocrinologen van de Nederlandse Vereniging voor Endocrinologie (NVE) en de Landelijke Werkgroep Endocrinologie voor Verpleegkundigen (LWEV).

Oogziekte van Graves

Wereldwijd krijgen honderdduizenden mensen te maken met de oogziekte van Graves (Graves’ Orbitopathie). De ziekte veroorzaakt pijn, ongemak, dubbelzien, misvorming en soms blindheid. Mensen met de oogziekte van Graves hebben een slechte kwaliteit van leven en houden op langere termijn psychosociale problemen. De kwaliteit van de zorg die de meerderheid van deze mensen ontvangt, kan worden verbeterd. Niet alle patiënten worden adequaat behandeld; of omdat ze pas laat of helemaal niet worden doorverwezen naar centra met effectieve zorg en deskundige artsen.

Eind oktober was er een congres van EUGOGO in Amsterdam. Toen is deze verklaring bekend gemaakt.

Lees meer over EUGOGO.

Daar staat weer een bord met verkeerssituatie gewijzigd. Of nieuw wegdek, langere remweg.

Zo’n bord staat er maanden en er verandert niets. Of verandert er nog steeds iets? Is er alweer een nieuw verkeerslicht; of is een rijbaan weer dicht dan wel open? Of gebeurt er helemaal niets?

Wat heb je als verkeersdeelnemer aan al die taalvervuiling? Of zijn dergelijke aanwijzingen zinvol?

Waar ben jij deskundig in? Ha, wist je dat nog niet? Ik ben deskundig in radicaliseren.

Of wordt toch iets anders bedoeld? Lees in nrc.nl.