Slimme sensoren: gevoel voor de toekomst

Theorie en praktijk

Maandag was het weer tijd voor ons tweewekelijkse uitstapje naar Diligentia. Professor Makinwa ging ons vertellen over sensoren. We zijn mijn vader en ik. Meestal is het te ingewikkeld voor mij, maar dat is geen probleem. Hij legt hij het altijd even uit. Maar ook is de tramrit heen en terug bijzonder. Dan vertellen we waarmee we bezig zijn. Hij is bezig met thermodynamica en zwarte gaten, ik heb taal en schildklier als onderwerpen.

Lezingen in Diligentia

Altijd is weer leuk om te ervaren hoe verschillend mensen hun verhaal doen. Het onderwerp van een lezing kan je totaal op het verkeerde been zetten. Dan lijkt het vreselijk moeilijk, maar de spreker weet alles duidelijk uit te leggen. Van begin tot het eind is het boeiend. Andersom gebeurt ook wel.

Sensoren

Wat kon ik verwachten? Het boekje noemt onder andere:

Sensoren zijn overal. Sensoren maken auto’s veiliger en efficiënter, ze regelen de meeste industriële processen en zijn gewoonweg essentieel voor alle mobiele telefoons en tablet PC’s. Sensoren vertegenwoordigen de vanzelfsprekende volgende stap van de digitale revolutie, omdat ze het ‘gevoel’ toevoegen dat nodig is om digitale applicaties te koppelen aan de processen in de gewone dagelijkse wereld.

Ik hield mijn hart vast toen de hoogleraar aankondigde dat hij zijn lezing in het Engels zou doen. Die vrees bleek nergens voor nodig te zijn. Van begin tot eind was het een leuk verhaal.

Centrale verwarming

Na maandag de theorie, was het dinsdag de praktijk. Ook al koelde het in huis af, de thermostaat van de centrale verwarming vond dat het allemaal wel meeviel. Er was geen sprake van een adequate reactie. En warempel het lichtje bij temperatuursensor bleef uit. Grappig is het om te zien hoe zo’n onderwerp opeens écht leeft. Gelukkig reageerde de cv-monteur wel adequaat. Sinds dinsdag is het weer warm in huis.

Een dag uit zijn leven …

Beslissing

De wekker gaat. Vandaag was het lekker even uitslapen. Snel onder de douche, haren wassen, tandenpoetsen en scheren. Ha, hij is weer helemaal schoon. Vandaag wordt het zijn zwarte broek. T-shirt aan. Riem om en zijn nieuwe trui aan. Vandaag is het tijd voor Froukje. Vanavond gezellig met haar eten bij de Italiaan.

Hij raffelt de trap af Maaike moest vanochtend al vroeg op. Hij heeft even het rijk alleen. Wat een verrassing. Daar heeft Maaike zomaar een ontbijt voor hem gemaakt. Een gekookt eitje, twee croissantjes, sinaasappel uitgeperst en de koffie hoeft hij alleen maar aan te zetten. Wat zou hij zonder haar moeten.

Het is nu wel tijd om naar zijn werk te gaan. Jas aan, tas mee en met de fiets naar het station. Gelukkig is het zonnig en droog. Zowaar is de trein vandaag op tijd.

Ja, wat moet hij doen? De laatste tijd weet hij het niet goed. Maaike bedoelt het zo goed en graag wil hij met haar verder. Ze is zo’n veilige thuishaven en begrijpt hem zo goed. Maar Froukje … Met haar kan hij zo lachen. Ze reist de hele wereld rond en vertelt honderduit over haar ervaringen. Hij weet het wel: je kunt niet van twee walletjes eten en het beste van twee werelden is het ook niet.

In de trein is het druk. Hij heeft net nog een plaatsje. Hij zit net en daar gaat zijn mobiel. He, dat is Jan. Wat fijn, dan kan hij even zijn verhaal doen. En dat doet hij dan ook. Hij praat maar door over Froukje. Hoe leuk en geweldig ze is. Ja, hij voelt zich ook wel schuldig naar Maaike toe. Hij kan niet meer ophouden, de woorden buitelen over elkaar heen. Hij praat steeds harder en vergeet de wereld om zich heen.

Daar staat opeens een vrouw op. Zij vraagt dringend of het werkelijk nodig is dat iedereen moet weten over zijn vreemdgaan. Is dat niet voor privé? Hij breekt het gesprek af en voelt zich ongemakkelijk. Wat heeft hij gedaan. Waar is hij mee bezig?

Op het volgende station stapt de vrouw uit en zij groet hem nog even: het zou zomaar kunnen dat iemand in de coupe zat die Maaike kende of misschien haar ouders, haar broer of hem.

Hij pakt zijn telefoontje en tikt een bericht: Sorry, Froukje, ik kan vanavond niet. Ik zeg onze afspraak af. En, het is geen leuke manier, maar ik zet een streep onder onze relatie. Ik ga verder met Maaike! En daar gaat de sms.